BLOG,  PERSOONLIJK BLOG,  SPORT

Road to Rotterdam: nog 13 weken

Vandaag is het nog preciés 13 weken. Nog precies 13 weken tot het 5 april is en ik hopelijk aan de start van, zo zeggen ze, ” de mooiste “ zal staan. Wat al die tijd nog moest binnenkomen, knalde met het vuurwerk dat de lucht in ging, ook zo mijn hoofd in. Het is marathonjaar, geen weg meer terug, tijd om nu toch eens echt serieus actie te ondernemen.

Ergens had ik niet verwacht dat ik het traject echt aan zou gaan. Misschien is dat dan ook de reden dat ik wat terughoudend was in het zoeken van een trainer/coach. Ik sprak wel met meerdere trainers, maar hield alles een beetje af. Wat wilde ik nu eigenlijk, een persoonlijk schema of gewoon lekker met de atletiek-marathongroep meetrainen? Of beide, dat is natuurlijk ook nog een optie. Hoewel een persoonlijk schema mijn voorkeur had, was ik ergens bang dat ik er niet eens aan zou kunnen beginnen. Ik was er eigenlijk misschien zelfs wel vrij zeker van. Want waarom zou ik niet weer geblesseerd raken, net zoals alle vorige keren? Dan zou de hele investering in een trainer en schema wederom voor niets zijn geweest.

Ik wachtte dus af en de weken vlogen stiekem voorbij. Eind december kwam er even een serieus pijntje om de hoek kijken die mijn verwachtingen even waar leken te maken. Maar dankzij mijn slimme beslissingen (jaja, niets is minder waar, ik sta er zelf versteld van), bleef ik het pijntje de baas en liep het (tot nu toe) niet uit de hand tot een echte blessure. Terwijl ik dit schrijf klop ik op alles wat maar op hout lijkt overigens, mij zullen ze niet krijgen.

Hoe dan ook, december kroop voorbij en in die maand viel mijn oog op een mogelijke trainer/coach voor mij. Ik woonde een presentatie van hem bij en zijn manier van werken sprak mij enorm aan. Ik geloofde in zijn aanpak en expertise en ik ben er heilig van overtuigd dat dit enorm belangrijke factoren zijn in het maken van de beslissing over een trainer. Het is namelijk een project dat je samen aangaat, als een soort team, waarin vertrouwen een grote rol speelt. Jij moet vertrouwen hebben in je trainer (anders zul je het nooit gaan naleven, ik ken mezelf) en je trainer moet vertrouwen hebben in jou. Running Movements, met als coach Gert-Jan Wassink, is het team waar ik onderdeel van ga zijn. Of eigenlijk ben, want ja, ik kan zeggen dat het nu officieel begonnen is!

Afgelopen vrijdag had ik namelijk mijn eerste afspraak. Hierin hebben we het een en ander doorgesproken en ook deed ik een anaerobe drempeltest, als nul-meting. Wat dit precies is, hoe het gaat en wat het zegt, zal ik in een volgende blog uitleggen. Hoe dan ook, hebben we op deze manier inzicht gekregen in mijn huidige hartslagzones en dit dient als de basis voor hoe ik de komende 13 weken ga trainen. Op dit moment is Gert-Jan bezig met mijn schema en eh.. vanaf morgen is het tijd voor mijn eerste echte, echte trainingsweek!

Ik zal snel met jullie delen hoe mijn trainingsschema er globaal uit gaat zien. Ook wil ik jullie op de hoogte houden van andere dingen, zoals hoe om te gaan met vermoeidheid, voeding en nog veel meer. Laat het dus vooral ook weten mocht je specifieke vragen hebben, dan ga ik ermee aan de slag. Voor nu is het op naar eten, de bios en de laatste beetjes ontspanning (nee grapje, de ontspanning blijft natuurlijk), vanaf morgen is het AAN.

Liefs, Mo


Hai! Ik ben Monique een 26 jarige voedingswetenschapper en hardloopfanaat. Op deze blog kun je mijn persoonlijke (hardloop)verhalen lezen, maar ook artikelen rondom sport, voeding & eetstoornissen. Veel plezier! Liefs, Mo

2 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: